Najmniejsze uzdrowisko Polski- Przerzeczyn Zdrój

Miniaturowe uzdrowisko uchodzi za najmniejsze w Polsce. Położone jest obok szosy z Wrocławia do Kłodzka, blisko Niemczy, pośród niewysokich Wzgórz Niemczańskich. Tutejszy łagodny klimat podgórski korzystnie wpływa na zdrowie kuracjuszy, a kameralna atmosfera sprzyja wyciszeniu.

Pierwsze informacje o miejscowości – jako o wsi Przyrzyce – pochodzą z 1264 roku. Potem przyjęła się niemiecka nazwa Dirsdorf lub Diersdorf, używana aż do 1945 roku. Początek funkcjonowania uzdrowiska to dopiero rok 1802, kiedy odkryto dwa do dziś eksploatowane źródła mineralne: siarczkowe i żelaziste o niewielkich właściwościach radoczynnych oraz z zawartością wapnia i magnezu. Wtedy także powstały pierwsze obiekty uzdrowiskowe. Od tego czasu co prawda miejscowość trochę się rozbudowała, nigdy jednak nie stała się modnym zdrojowiskiem, jak chociażby położone w powiecie wałbrzyskim, Szczawno Zdrój. Do dzisiaj niezwykle popularne i poszukiwane są noclegi Szczawno Zdrój, które przyciągają nie tylko sanitariuszy, ale także osoby pragnące zwiedzić Góry Wałbrzyskie, Kamienne czy Sowie. Natomiast Przerzeczyn Zdrój wciąż jest niedużą, głównie rolniczą wsią.

Baza uzdrowiskowa w Przerzeczynie obejmuje cztery niewielkie sanatoria, dysponujące tylko 160 miejscami. Stosowane są tu zabiegi balneologiczne i borowinowe. Jest również emanatorium radoczynne. Leczy się choroby narządu ruchu: reumatyczne, pourazowe oraz neurologiczne.
Obiekty uzdrowiskowe skupiają się obok niedużego parku Zdrojowego z fontannami i starymi drzewami. Obok przepływa jeden ze źródłowych potoków Ślęży, tworzący malownicze kaskady na skalnych progach. Poza tym we wsi warto zwiedzić parafialny kościół p.w. Matki Bożej Królowej Polski, wzmiankowany już w 1279 roku.

Stojąca obecnie świątynia została zbudowana w początku XV wieku. Do starej budowli dostawiono w XVIII wieku prezbiterium i kaplice. Wtedy też nakryto wieżę charakterystycznym, barokowym hełmem. W zewnętrzne ściany kościoła wmurowane są piękne, całopostaciowe płyty nagrobne: najstarsza z 1552 roku. W środku są także ciekawe epitafia oraz barokowy wystrój i polichromia z początku XVIII wieku. Warto zwrócić uwagę na ołtarz główny i ambonę z rzeźbami ewangelistów Są tu również barokowe „wielkie” organy z około 1720 roku i rokokowe ?małe” organy młodsze o pół wieku.